भारतीय देशांतर्गत क्रिकेटमध्ये सचिन तेंडुलकरला पहिल्या शून्यावर परत पाठवणारा मुलगा कोण होता?
मेरठच्या त्या किशोरने खेळणे बंद केल्यानंतर जगाला त्याची आठवण येईल याची खात्री केली.
२००९ मध्ये, रणजी ट्रॉफी फायनलच्या आदल्या रात्री झोप यायला नकार दिला. ट्रॉफीने त्याला जागं ठेवलं नाही. विजेतेपदाच्या सामन्याच्या दडपणात फरक पडला नाही. एकच चेहरा त्याच्या विचारांनी भरला होता. दुसऱ्या टोकाला उभा राहणारा माणूस.
सचिन तेंडुलकर.
त्या दिग्गजांशी फील्ड शेअर करण्याची त्याची पहिलीच वेळ होती. त्याला चालत पाठवताना कसं वाटेल याचा विचार करत राहिला.
पेप चर्चा
श्रीराम वीरा यांनी ही सुंदर कथा क्रिकइन्फोमध्ये लिहिली आहे; आशिष विन्स्टन झैदी यांना ते नेमके काय करत आहेत हे माहीत होते. पूर्वीच्या घरगुती ग्राइंडरने, उत्तर प्रदेशचे व्यवस्थापन करत असताना, त्या संध्याकाळी तरुण स्विंग गोलंदाजाला बाजूला खेचले. त्याने कोणतीही जटिल रणनीती देऊ केली नाही. त्याने कागदावर फील्ड आकृती काढली नाही.
तो गल्ल्यांच्या भाषेत बोलला. तेंडुलकर तुमचा जीव घेणार आहे का? सर्वात वाईट घडते? तू सहा षटकार गायब. ते सर्व आहे. आणखी काही नाही.
जैदीने युवा गोलंदाजांना समजून घेतले. त्यांच्या मनाची धावपळ. ते अतिविचार करतात. ते जादू शोधण्याचा प्रयत्न करतात. त्यामुळे त्याने कोचिंगच्या उलट कृती केली. त्याने नंतर कबूल केले की त्याने मुलाला नोकरीवरून काढले. ताकद आधीच होती. वाटी भरली, स्पॉट दाबा, दोन्ही बाजूंनी जा. फॅन्सी मिळवू नका. तुमची जागा निवडा आणि त्याला मारत रहा.
किशोरने होकार दिला. तो ऐकण्यात चांगला होता.
हैद्राबादमध्ये जेव्हा वेळ थांबली होती
15 वी डिलिव्हरी. हीच गणती होती. पूर्ण आणि सरळ, परत आत येण्यापूर्वी कोमट हवेतून शिवण कापते. काठाच्या आत. मांडी पॅड. हवेत लटकत. शिवकांत शुक्ला शॉर्ट मिडविकेटवरून पुढे चार्ज होत आहे, स्वत:ला आडवा फेकत आहे, बोटे चामड्याभोवती बंद करत आहेत.
मुंबई शांत झाली. उत्तर प्रदेशात स्फोट झाला. एक अठरा वर्षांचा मुलगा टीममेट, नंतर मित्र आणि नंतर कुटुंबाच्या ढिगाऱ्याखाली गायब झाला. दोन घन तास न थांबता त्याचा मोबाईल वाजला.
फॅन्सी शाळा नाही, फक्त बहिणीची धडपड
त्या प्रसिद्ध क्रिकेट कारखान्यांमध्ये तो कधीच गेला नाही. निवासी अकादमी ज्यामध्ये व्यावसायिक नेट आणि आहारतज्ञ आणि मुले नाश्त्यापूर्वी कव्हर ड्राईव्हचा सराव करतात. त्याचे शिक्षण मेरठमधील सामान्य मैदानावर, विपिन वत्स यांच्या हाताखाली झाले, त्याच प्रशिक्षकाने प्रवीण कुमारला आकार दिला.
त्यांची बहीण रेखा यांनी ते शक्य करून दाखवले. तिने त्यांच्या वडिलांना, पोलिस उपनिरीक्षकाबद्दल सांगितले ज्यांना आपल्या मुलासाठी सुरक्षित जीवन हवे होते. तिने त्याला 2003 मध्ये चाचण्यांमध्ये खेचले. इतर कोणीही केले नाही तेव्हा तिने विश्वास ठेवला. मुंबईविरुद्धच्या त्या फायनलमध्ये त्याने आपल्या पिढीतील महान फलंदाजाला लाजवण्यापेक्षा कितीतरी अधिक कामगिरी केली.
त्याने त्याला शून्यावर काढले. भारतीय देशांतर्गत क्रिकेटमध्ये सचिनने पहिला शून्य केला. त्याने पहिल्या डावात पाच विकेट घेतल्या. अजित आगरकरने ड्रामा रोखण्याआधी, त्याने जवळजवळ हॅटट्रिक केली होती, त्याने त्याची सर्वोत्तम चेंडू तयार केली, एक मोठा इनस्विंगर. त्याने फलंदाजी करत 41 आणि 80 धावा केल्या.
उत्तर प्रदेशने तो सामना 243 धावांनी गमावला. भुवनेश्वर कुमार एकमेव विजेता म्हणून बाहेर पडला.
ख्रिसमसच्या पूर्वसंध्येला आगमन
चार वर्षांनी देश पाहिला. 25 डिसेंबर 2012. पाकिस्तान बंगलोरला भेट देत आहे. खेळाचा सर्वात लहान स्वरूप. भुवनेश्वरने नवीन चेंडूवर धावा काढल्या. त्याच्या पहिल्या दोन षटकांत तीन विकेट पडल्या. पाकिस्तानी फलंदाज गोंधळलेले दिसत होते, जणू ते कसे खेळायचे ते विसरले होते.
अशक्य वाटणाऱ्या आकडे त्याने पूर्ण केले. चार षटकात नऊ धावा दिल्या. वीस षटकांच्या सामन्यात.
त्यानंतर त्याच प्रतिस्पर्ध्यांविरुद्ध वनडे पदार्पण झाले. त्याच्या पहिल्या षटकातील पहिला चेंडू. मोहम्मद हाफिजने ऑफ स्टंपच्या बाहेरच्या वस्तूला हात लावला आणि तो निरुपद्रवी ठरवला. प्रचंड इनस्विंगर. ऑफ स्टंप मागे उडत आहे. लाकूडकाम आणखी एक मार घेत आहे.
शांत चिकाटी
दुखापतींनी तो अखेर शोधला. त्यांना नेहमीच असे गोलंदाज सापडतात जे क्रूर फोर्सऐवजी सूक्ष्मतेवर अवलंबून असतात. वर्षानुवर्षे पुनरावृत्ती होत असलेल्या शरीराला गतीने बांधले गेले नाही. पण इथे भुवनेश्वर कुमारला इतरांपासून वेगळे केले जे फिके पडले. प्रत्येक परतताना प्रत्येकाला त्याचे नाव का शिकले याची आठवण करून दिली.
त्याने कधीही फलंदाजांना वेगवान उडवले नाही. तो तसा गोलंदाज कधीच बनला नाही. त्याने जे केले ते अधिक कठीण होते. त्याने चेंडूला हवेतून वक्र केले. गुपचूप असाधारण अशा सामान्य चेंडूंचा सामना करताना त्याने महान खेळाडूंना मूर्ख बनवले.
मेरठचा तो मुलगा ज्याने तेंडुलकरची मालिका संपवली तो त्याच्या काळातील सर्वोत्तम सलामी गोलंदाज बनला. गतीने नाही.
सामर्थ्याने नाही. इतरांनी दुर्लक्षित केलेल्या मूलभूत गोष्टी समजून घेण्याद्वारे. तुमची जागा निवडा आणि त्याला मारत रहा.
2026 मध्ये, आणखी एक वाढदिवस येतो. निद्रिस्त रात्र आठवते. तांत्रिक काहीही देऊ केलेले संभाषण. प्रश्नमंजुषा पुस्तकांमध्ये त्याला कायमस्वरूपी ठेवणारी आतली धार. आणि त्यानंतरची कारकीर्द, अशक्य सौंदर्यासह साध्या गोष्टी करण्यावर बांधली गेली.
वाढदिवसाच्या शुभेच्छा, भुवनेश्वर. आम्ही ठेवलेले नाव. सर्व सामान्यांपेक्षा श्रेष्ठ बनवणारा मुलगा.
