केंद्रीय मंत्री रवनीत सिंह बिट्टू को राहुल गांधी नेतंत्र ‘गद्दार’ बोलले. बेवज बस, उं ही. आणि क्रिया-प्रतिक्रिया ही झाली की बिट्टूही त्यांना ‘देश का युद्ध’ दिला. वैसे रवनीत सिंह बिट्टू ने राहुल गांधी को देश का युनान प्रथम बार नहीं कहा.
राहुल गांधी ने रवनीत सिंह बिट्टू कोच ही स्वतःस्फूर्त आणि प्रतिक्रिया जाहिर कर दी. जो मन में था, बोलला. बिना लाग लपेट के, बगैर नैतिकता की परवाह. शिष्टाचार तो छोड़ ही दीजिये. वे खुन्नस से भरले होते. कधी राहुल गांधी के बंदोबस्तात शुमार रवनीत सिंह बिट्टू ने 2024 के आम चुनाव से पहले कांग्रेस छोड़ दी थी.
रवन सिंह बिट्टू के साथ राहुल गांधी जिस तरह संसदेत पेश आले, वापरून बचत करू शकता. राजकीय परिपक्वता तो सांगतो. अनेक बार क्रोध पर काबू पाना कठीण होता. पण, राजकारण में बहुत कुछ बर्दाश्त भी करना पड़ता है. प्रतिमा बरकर ठेवण्यासाठी ही सही.
मकर द्वार कार्ड कॉलेज का गेट नाही, न राहुल गांधी कोणतेही विद्यार्थी नेता आहेत. फिटनेस आणि ऊर्जावान ही राहुल गांधी यांनी युवा नेता बनवला, पण जो काही झाला वो राहुल गांधी कडचे खाते से भी सही नाही. राहुल गांधी लोकांमध्ये विपक्ष के नेता आहेत.
संसद के मकर द्वार पर राहुल-रवनीत संवाद
लक्ष्याच्या सतत संघर्षाच्या दौऱ्यात धैर्याने अनेक वेळा उत्तर देता येते, राहुल गांधी यांच्यासोबत वैसाही होता. पण, ये सब राजकीय रूप से दुरुस्त नाही. ये भी है कि राहुल गांधी कभी भी बातों की परवाह भी नहीं करते. अंजाम कमी जो भी हो.
4 फेब्रुवारी संसदेच्या मकरद्वारवर काँग्रेसच्या नेत्यांमध्ये तख्तियांसाठी प्रदर्शन होते. काँग्रेस लोकांसोबत राहुल गांधी भीथे. समोर से चले आ रहे केंद्रीय मंत्री रवनीत सिंह बिट्टू सामने से गुजरथे. राहुल गांधी साथी खासदारों से रवनीत सिंह बिट्टू बद्दल जो म्हणाला, उस पर सबने ठाक लगा.
रवनीत सिंह बिट्टू कोच ही लोकसभा में विपक्ष के नेता राहुल कहते हैं, ‘ये गद्दार जा रहा है… जरा चेहरा देखो!’
और जैसे ही रवनीत सिंह बिट्टू जवळ जवळ, मिलाने के मकसद हाथ से बढते राहुल गांधी बोले, हेलो ब्रो… माझे गद्दार दोस्त… चिंता मत करो… तुम वापस आ जाओगे.’
‘वापस आ जाओगे’ से राहुल गांधी का आशय रवनीत सिंह बिट्टू के काँग्रेसने पाहणे सेथा. पण, रवनीत सिंह बिट्टू ने भी राहुल गांधी की परवाह नाही की, पुढे पुढे गेले.
‘देश के युद्ध…’ म्हणत रवनीत सिंह बिट्टू ने हाथ मिलाने से इनकार केले, आणि संसद के अंदर चले.
१. रवनीत सिंह बिट्टू एक बार पहिले भी राहुल गांधी को पहिले देश का युनार सांगतात. असाल में, अमेरिका एक कार्यक्रमात एक प्रश्नाचे उत्तर देताना राहुल गांधी ने प्रश्न विचारला, भारतातील सिख समुदाय देशामध्ये पगड़ी, कड़ा पहनने की इजाजत दीदीत नहीं, वे गुरुद्वारों में जाऊ शकत नाहीत?
राहुल गांधी की प्रतिनिधी कोना पत्रकारों से वार्तालाप के सिंह एक बार रवनीत बिट्टू ने कहा, राहुल गांधी देश के सर्वोत्कृष्ट युद्ध आणि आतंकी.
2. एक टीव्ही इंटरव्यूमध्ये रवनीत सिंह बिट्टू ने गांधी परिवार के भाई-बहन के बीच झगडे का दावा केला. सोशल मीडियावर शेअर केलेल्या व्हिडीओमध्ये रवनीत सिंह बिट्टू कहे थे, ‘दो गांधियों में लड़ाई चल रही है… भारी लढत आहे… जो मला पता है… राहुल गांधी आणि प्रियंका गांधी की… ये हाउस में जो दो-तीन बार भाषण झाला आहे, तो जो लोक प्रियंका गांधी बोलत आहे.’
रवनीत सिंह बिट्टू पंजाब के पूर्व मुख्यमंत्री बेअंत सिंह पोते आहेत, जिनकी आतंकवादियों ने हत्या कर दी थी. काँग्रेस के टिकट पर रवनीत सिंह बिट्टू पहिली बार 2009 आनंदपुर मध्ये साहिब लोकसभा सीट सभा बनली. 2014 आणि 2019 मध्ये भी वह काँग्रेस के टिकट पर ही लुधियाना से पार्टी बनली.
2024 के आमची निवडणूक रवनीत सिंह बिट्टू बीजेपी के टिकट पर लुधियाना ही निवडणूक मैदानात उतरे, पण काँग्रेसचे प्रमुख अमरेंद्र सिंह राजा वड़िंग से जवळ 20 हजार से हार गए. पण बीजेपी नेराज्यवाहक केंद्र सरकारमध्ये मंत्री बनवले आहे.
पहले संविधान की कॉपी, अब नरवणे की किताब
लोक लोकसभा निवडक के राहुल गांधींमध्ये संविधान की लोकसभेत चलते, आता पूर्व आर्मी चीफ जनरल मनोज मुकुंद नरवणे की किताब ‘फोर ऑफ डेनी’ सदस्यासमोर निर्देश दिले आहेत. दो दिन पहले ही वो एक मागजीन में छपे नरवणे की अप्रकाशित किताब के कुछ अंश पढ़ना चाहते थे, परंतु स्पीकर ने अनुमति नाही दी. आणि, ज्याने काही सांगितले होते त्याचे रेकॉर्डिंग काढून टाकले.
लोक स्पीकर ओम बिरला ने नियम 349 (1) का हवाला देताना सांगितले होते की कोणतीही किताब, ईमेलवर चर्चा कशी सदनमध्ये होते… नियम आणि परंपरा आहे की अख़बार की कटिंग, किताब आणि त्यासारखे विषय जो खरे नाहीत, त्यांच्या वर सदन चर्चा की परंपरा नाही.
पुढील दिन संसदेच्या संदर्भातील किताबाची कॉपी दाखवते राहुल गांधी यांनी सांगितले की, सरकार कहे की किताब नहीं है, स्पीकर कहे की ये किताब नाही… हर युवा को देखना चाहिए… ये नरवणे जी की किताब है… संपूर्ण भारत, लद्दाख यांनी लिहिले आहे. आणि मी सांगितले होते की मी या पुस्तकाचा कोट करू शकत नाही.
—- समाप्त —-
